WYSTAWY CZASOWE W MUZEUM RZEŹBY ALFONSA KARNEGO

„KRZYSZTOF JAKUBOWSKI (1958-2015). RZEŹBA”
Wystawa w Muzeum Rzeźby Alfonsa Karnego czynna do 26 kwietnia 2017 r.

Krzysztof Jakubowski zrealizował w Muzeum Rzeźby Alfonsa Karnego trzy autorskie wystawy. Pierwszą była „Skorupy i Pancerze ” prezentowana w 1996 r., kolejna z 2002 r. nosiła tytuł „Morfologia Łoża”, a trzecią zrealizowaną w 2012 r tworzyły rzeźby z cyklu „Niewysłane”. W połowie 2015 r. artysta przedstawił koncepcję czwartej wystawy, którą w roboczym tytule określił, jako „Bramy”. Ta miała poprzedzić główną ekspozycję prezentującą jego dotychczasowy dorobek rzeźbiarski z uwzględnieniem realizacji plenerowych. O ile poprzednie dzieła były budowane z wyraźną koncentracją na sferę doświadczeń ludzkich, cierpienia, radości bytowania, narodzin i śmierci to w nowej koncepcji tworzonej wystawy rodzi się potrzeba sumowania doświadczeń artystycznych w perspektywie mijającego czasu. Ten pośpiech tworzenia był zauważony w recenzji jednego z krytyków sztuki, który już dużo wcześniej lokował Krzysztofa Jakubowskiego wśród dojrzałych rzeźbiarzy: „Tylko najlepsi mają tak szerokie spektrum obserwacji i dobrą wolę zrozumienia innych, co zazwyczaj przychodzi z wiekiem i doświadczeniem życia.”.Jego cykle tematyczne „Skorupy i Pancerze”, „Morfologia Łoża”, „Niewysłane” zawsze były inspirowane figurą ludzką, człowiekiem i jego doznaniami. Zaskakiwały i cieszyły spójnością formy i treści oraz trafnym wyborem materiału, w którym realizował dzieła.

Krzysztof Jakubowski był rzeźbiarzem erudytą. Zanim zakończył aranżację kolejnej ekspozycji, zatrzymywał się przy wybranej rzeźbie i wygłaszał jej laudację. Artysta pragnął, żeby jego dzieła „skłaniały do refleksji, do zatrzymania się dłużej niż na chwilę, do wejścia w tkankę podskórną formy, której zadaniem jest zatrzymać odbiorcę i skupić jego uwagę.”

Koncepcja ostatniej wystawy była inspirowana cyklem fotografii, która powstała w trakcie jego artystycznych podróży po północnym wybrzeżu Morza Śródziemnego. Sprawiała wrażenie, że artysta poszukuje nowych inspiracji i otwiera nowy, jakże odmienny od poprzednich rozdział twórczości swojej sztuki. Głównym tematem tych fotogramów zawsze była brama. Pierwszą taką bramą w twórczości Krzysztofa Jakubowskiego, funkcjonującą w przestrzeni publicznej, były drzwi w kościele parafialnym na Dojlidach w Białymstoku. Ich forma, wypełniona płaskorzeźbami z Nowego Testamentu, jest artystycznym uzupełnieniem bryły świątyni zrealizowanej według projektu Stanisława Bukowskiego.

„Bramy” Krzysztofa Jakubowskiego mają wymiar i wartość archetypu. Wprowadzają w świat czystej formy. Artysta zawdzięczał to przyjętej „gramatyce budowy rzeźby, w której przenikanie się kształtów, aplikowanie form, wielość profili określających rzeźbę, przechodzenie linii organicznych w geometryczne” decyduje o ascetycznym wymiarze dzieła. Ich formy nawiązują do antycznych pomników, których powstanie sięga odległych nam wydarzeń. Na Forum Romanum fotografował Łuk Tryumfalny Tytusa i Konstantyna Wielkiego i jak wytrawny architekt i rzeźbiarz od podstawy budował je w naszej wyobraźni. Prezentował ich architektoniczne i rzeźbiarskie detale, dotykał historii ich powstania i późniejszych losów. Jedna z fotografii z jego kolekcji przedstawia Pomnik Chwały na cmentarzu Orląt Lwowskich, który wcześniej otoczony kolumnadą, do naszych czasów dotrwał jedynie w jego fragmencie. Artysta wybierał nie tylko te najbardziej okazałe pomniki. Jego uwagę przyciągały również bramy w małych chorwackich miasteczkach, wąskie przejścia w murach obronnych, a nawet fragmenty architektury rozbudowanych grobowców. Tak intuicyjnie zbliżał się do Jego najważniejszej bramy. To była Jego ostatnia wystawa.

Krzysztof Jakubowski był naszym przyjacielem. To on aranżował większość rzeźbiarskich ekspozycji w Muzeum Karnego. Z pietyzmem eksponował rzeźby Wacława Szymanowskiego, Henryka Kuny, Konstantego Laszczki i swojego mistrza profesora Adolfa Ryszki, którego dzieła cenił szczególnie. Kochał sztukę i przez nią starał się poznać sens ludzkiego istnienia.

Ryszard Saciuk

Krzysztof Jakubowski urodził się w 1958 r. w Bielsku Podlaskim. Studiował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu w pracowni prof. Adolfa Ryszki. Dyplom uzyskał w 1985 r. Od 1985 r. do 1986 r. był asystentem w Zakładzie Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Od 1987 roku był pracownikiem Katedry Rysunku, Malarstwa i Rzeźby Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej. W 1996 r. uzyskał tytuł doktora na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2005 r. zdobył tytuł doktora habilitowanego na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie w zakresie rzeźby monumentalnej, sakralnej, medalierstwa.

Prace prezentowane na wystawie.
1. „Dantejskie wrota” – 1993r., brąz, wł. prywatna
2. „Stopy” – 1995r., marmur, wł. prywatna
3. Z cyklu „Skorupy, pancerze”, 1996r., sztuczny kamień, wł. prywatna
4. Z cyklu „Skorupy, pancerze”, 1996r., sztuczny kamień, wł. prywatna
5. Z cyklu „Skorupy, pancerze”, 1996r., sztuczny kamień, wł. prywatna
6. Z cyklu „Morfologia łoża” – 2002r., brąz, wł. prywatna
7. Z cyklu „Morfologia łoża” – 2002r., brąz, wł. prywatna
8. Z cyklu „Morfologia łoża” – 2002r., wł. prywatna
9. „Płaszczyzna snu” – 2011r., marmur, wym. wł. prywatna
10. Z cyklu „Niewysłane” – 2012r., sztuczny kamień, wł. prywatna
11. Z cyklu „Niewysłane” – 2012r., sztuczny kamień, wł. prywatna
12. Z cyklu „Brama” – 2015r., granit, wł. prywatna
13. Z cyklu „Brama” – 2015r., granit, wł. prywatna
14. Z cyklu „Brama” – 2015r., granit, wł. prywatna
15. Z cyklu „Brama” – 2015r., granit, wł. prywatna
16. Z cyklu „Brama” – 2015r., granit, wł. prywatna
17. Z cyklu „Brama” – 2015r., granit, wł. prywatna