Muzeum Podlaskie w Białymstoku
Instytucja Kultury Województwa Podlaskiego

Kalendarz wydarzeń MPB

wystawy czasowe

Andrzej Muszyński. 40 lat pracy twórczej

Kurator: Jerzy Muszyński

Wernisaż 17 listopada 2017 r., godz. 18.00
Ekspozycja czynna do 25 lutego 2018 r.

 

Andrzej Muszyński

Urodzony 18. 08. 1952 roku w Poznaniu. W latach 1967 - 72 nauka w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Od 1972 do 1977 roku studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu - kierunek malarstwo. Dyplom w pracowni prof. Mariana Szmańdy w 1977 roku. Aneks dyplomowy z zakresu malarstwa w architekturze i urbanistyce w pracowni prof. Zbigniewa Bednarowicza oraz litografii w pracowni doc. Lucjana Mianowskiego.

Wystawy i realizacje:

  • 1978 – IX Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego - Szczecin
  • 1978 – XXXII Ogólnopolski Salon Plastyki - Radom
  • 1979 – XXXIII Ogólnopolski Salon Plastyki - Radom
  • 1981 – stan wojenny, praca fizyczna
  • 1985 – projekt / model / tablic bibliotek, Białystok, Tykocin
  • 1986 – projekt /model / tablic, cmentarz w Bielsku Podlaskim/
  • 1987 – projekt informacji wizualnej w lokalu „ORBIS” przy ul. Żabiej 20 w Białymstoku oraz realizacja
    malarstwa w sekretariacie / nieistniejące /
  • 1989-90 – projekt wnętrza lokalu „ORBIS” przy ul. Rynek Kościuszki 13 w Białymstoku, zrealizowany,
    wykonanie dużego malarstwa ściennego / nieistniejące /
  • 1990 – Udział w I wystawie Środowiska Białostockiego po reaktywacji Związku Polskich Artystów
    Plastyków , rozwiązanego w stanie wojennym w 1983 roku, Muzeum Okręgowe w
    Białymstoku / rysunki /
  • 1990-91 – Projekt i realizacja pomnika ks. Jerzego Popiełuszki w Białymstoku,
    wspólnie z J. Szczykowską - Załęską
  • 1993 – Projekt rekonstrukcji obelisku poświęconego powstaniu w getcie białostockim wraz z
    otoczeniem , restauracja obelisku wspólnie ze Stefanem Rybim
  • 1994 – udział w II Wystawie Środowiska Białostockiego , BWA w Białymstoku /rysunki /
  • 1994 – udział w wystawie inaugurującej działalność galerii Związku Polskich Artystów Plastyków
    „MARSZAND” w Białymstoku / rysunek, malarstwo /
  • 1996 – Projekt plastyczny ekspozycji Muzeum Przyrodniczego w Białowieży , zrealizowany,
    praca zespołowa
  • 1997 – Wystawa indywidualna rysunku i malarstwa w galerii ZPAP „MARSZAND” w Białymstoku
  • 1998 – Biały Salon Sztuk Pięknych, galeria „Arsenał" w Białymstoku
  • 1999 – Wystawa klubu malarzy ZPAP, galeria „MARSZAND" w Białymstoku
  • 2000 – Wystawa zbiorowa Okręgu białostockiego ZPAP, galeria „MARSZAND" w Białymstoku
  • 2000 – Wystawa pokonkursowa, I Międzynarodowa Wystawa Miniatury - Częstochowa
  • 2001 – Wystawa pokonkursowa, 4 Biennale Małych Form Malarskich - Toruń
  • 2001 – Biały Salon Sztuk Pięknych, galeria „Arsenał" w Białymstoku
  • 2002 – Wystawa pokonkursowa II Międzynarodowa Wystawa Miniatury - Częstochowa, Radom,
    Warszawa
  • 2002 – 2003 - Projekt i realizacja malarstwa ściennego w hotelu „Best Western Żubrówka" w
    Białowieży
  • 2003 – Wystawa zbiorowa okręgu ZPAP , galeria „MARSZAND” w Białymstoku
  • 2004 – Wystawa zbiorowa, „Uroczysko" w Supraślu
  • 2004 – Biały Salon Sztuk Pięknych , galeria „Arsenał" w Białymstoku
  • 2005 – Projekt i realizacja malarstwa ściennego w hotelu „Branicki" w Białymstoku
  • 2006 – Projekt i realizacja malarstwa ściennego w hotelu „Best Western Cristal" w Białymstoku
  • 2008 – Projekt i realizacja muralu poświęconego Ludwikowi Zamenhofowi z okazji 44 Światowego
    Kongresu Esperanto w Białymstoku
  • 2010-2011 – projekt i realizacja malarstwa ściennego w hotelu „Best Western Żubrówka” w
    Białowieży
  • 2015 – udział w konkursie ogólnopolskim na projekt polichromii w kościele św. Wojciecha w
    Białymstoku, I miejsce, projekt przeznaczony do realizacji
  • 2016 – projekt i realizacja metaloplastyki w ołtarzu bocznym Matki Boskiej Częstochowskiej w
    kościele św. Jana Chrzciciela w Dojlidach Górnych
  • 2017 – projekt ołtarza bocznego Miłosierdzia Bożego, realizacja metaloplastyki oraz wykonanie
    portretów: bł. ks. Michała Sopoćki oraz św. Siostry Faustyny Kowalskiej, kościół św. Jana Chrzciciela w Dojlidach Górnych

Oprócz wymienionych najważniejszych dzieł i wydarzeń, wykonał wiele projektów i realizacji w dziedzinie sztuki użytkowej.


Andrzej Strumiłło. Malarstwo i rysunek. Dziennik A4

Wystawa zamykająca Rok Profesora Andrzeja Strumiłły w województwie podlaskim

Wernisaż 30 listopada 2017 r., godz. 18.00
Ekspozycja czynna do 4 lutego 2018 r.

Wernisaż uświetni koncert kameralny w wykonaniu Marleny Borowskiej (sopran) i Roberta Marata (fortepian). program koncertu

Zaprezentujemy obrazy z cyklu „Lot” oraz rysunki, a także bogaty wybór roboczych projektów ze szkicowników Artysty.

Tęsknimy
do czarnych skrzydeł anarchii
Szczerozłotych skrzydeł bogaczy
Różowych skrzydeł kokot
Białych łabędzioanielskich
Stalowych jak katany
Ptakom podniebnym zabranych
Kamiennych skrzydeł Nike
I skrzydeł wyobraźni

Andrzej Strumiłło

 

Twórczość Andrzeja Strumiłły sięga do najgłębszych początków sztuki, myśli, wrażliwości. Jego obrazy, rzeźby, rysunki podziwiane i rozumiane są wszędzie – od Tokio poprzez Moskwę, Berlin, Antwerpię, Mediolan, aż po Nowy Jork. Mistrz osiąga to, poruszając tematy uniwersalne, ale dodaje im rys silnego zakorzenienia lokalnego, tu na pograniczu polsko – białorusko – litewskim. Na tym zasadza się fenomen jego osobowości i twórczości. Posiadł Strumiłło różnorodność i piękno świata, które wyraża swoją twórczością. Czuje potrzebę dzielenia się tym swoim zadziwieniem sięgając po różne formy wypowiedzi artystycznej. Oprócz sztuk wizualnych nieobca jest Mu też poezja i to jak i co mówi. Tu odnajdujemy jego korzenie - Mińsk, Wilno, Suwalszczyznę, miejsca, które Go kształtowały i do których zawsze wraca. Jest w tym przekazie cała jego erudycyjna mądrość i życiowe doświadczenie Artysty, który sam siebie umiejscawia w tradycji Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Wystawa w Muzeum Podlaskim w Białymstoku wieńczy jubileuszowy rok 2017, który był benefisem Profesora. Znowu, czego jestem pewien, zgromadzi licznych odbiorców potrzebujących kontaktu z Nim i Jego sztuką.

Andrzej Lechowski, dyrektor Muzeum Podlaskiego w Białymstoku

 

Andrzej Strumiłło urodził się 23.10.1927 roku w Wilnie. Dzieciństwo spędził w Święcianach nad Żejmianą, w Wilnie i Lidzie, okres młodzieńczy na ziemi nowogrodzkiej. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi pod kierunkiem Władysława Strzemińskiego i w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (dyplom 1950). Był asystentem tych uczelni w latach 1949–1953 i profesorem kontraktowym ASP w Krakowie (1977–1980). Był pomysłodawcą i od 1977 roku komisarzem interdyscyplinarnych Spotkań Sztuka i Środowisko w Wigrach, których efektem są̨ (oprócz wystaw i publikacji) programy dla Wigierskiego, Suwalskiego i Mazurskiego Parku Krajobrazowego, a później dla Wigierskiego Parku Narodowego oraz fundacji Zielone Płuca Polski. W okresie 1982–1984 był kierownikiem pracowni graficznej przy sekretariacie ONZ w Nowym Jorku. W latach 1987–1988 był także wykładowcą filii ATK w Suwałkach.
Andrzej Strumiłło uprawia wiele dyscyplin: malarstwo, grafikę, rysunek, fotografię, ilustrację, projektowanie książek, wystawiennictwo, scenografię, rzeźbę oraz poezję i eseistykę. Miał ponad sto wystaw indywidualnych (malarstwa, rysunku, ilustracji, fotografii) w kraju i za granicą, (min.: Warszawa, Wrocław, Kraków, Szczecin, Łódź, Katowice, Olsztyn, Elbląg, Toruń, Płock, Radom, Suwałki, Białystok, Pekin, New Delhi, Ułan Bator, Hanoi, Katmandu, Tokio, Berlin, Brema, Antwerpia, Mediolan, Duisburg, Praga, Bratysława, Moskwa, Leningrad, Wilno, Kowno, Druskienniki, Szawle, Jużno-Sachalińsk, Nowy Jork, Meadville, Mińsk). Uczestniczył w trudnej do oszacowania liczbie ekspozycji zbiorowych (w tym reprezentujących sztukę̨ polską za granicą), min.: w Nowym Jorku, Hawanie, Bielefeld, Edynburgu, Lizbonie, Madrycie, Rzymie, Genui, Lyonie, Düsseldorfie, Hanowerze, Münster, Leverkusen oraz na Biennale w São Paulo i Wenecji. Andrzej Strumiłło należy do Związku Polskich Artystów Plastyków (od 1952 r.) i Związku Polskich Artystów Fotografików (od 1978 r.). Po 1956 roku Andrzej Strumiłło dzięki współpracy z Polską Izbą Handlową (dla której artysta projektował pawilony wystawiennicze) w tych trudnych czasach mógł podróżować́ po Europie i krajach Dalekiego i Środkowego Wschodu. Odbył wiele podróży: do Rumunii, Jugosławii, Włoch, Niemiec, Francji, Belgii, Wielkiej Brytanii, Szwecji, Nepalu, Indii, Japonii, Tajlandii, wojennego Wietnamu, Mongolii, Chin, Syrii, Turcji, Syberii i Kaukazu. Jako owoc podróży artystycznych stworzył cykle rysunkowe i fotograficzne, min.: Chiny, 1954 i 1961, Włochy, 1957, Daleki Wschód, ZSRR, 1958, Indie, 1959, 1970 i 1972, Mongolia, 1967, Wietnam, 1969, 1970 i 1978, Nepal, 1974 i 1980, Japonia i Tajlandia, 1978. Zgromadził kolekcje sztuki i przedmiotów kultury materialnej Dalekiego i Środkowego Wschodu dla Muzeum Etnograficznego w Krakowie i Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie.
Artysta mieszkał i tworzył w Łodzi, Warszawie, na Mazurach i Suwalszczyźnie a obecnie w Warszawie. Jest autorem, współautorem, autorem projektów graficznych lub ilustratorem ponad stu pięćdziesięciu książek (w tym wydawnictw popularno-naukowych), licznych publikacji o kulturze i przyrodzie (min. Nepal, Mazurski, Suwalski oraz Wigierski Park Krajobrazowy), tomów poezji i albumów - autor czterech tomów ilustrowanej poezji: Moje (Wydawnictwo Literackie, Krąków 1970), Jak (Wydawnictwo Literackie, Kraków 1983), Ja (Oficyna Wydawnicza Stopka, Łomża 2010), Ja 2 (Wydawnictwo Arkadia, Suwałki 2011) oraz dzienników Factum Est. Dzienniki 1978–2006 (Oficyna Wydawnicza Stopka, Łomża 2008), jest jednym z inicjatorów wydania (wraz z Czesławem Miłoszem i Tomasem Venclovą) oraz autorem koncepcji Księgi Wielkiego Księstwa Litewskiego (Ośrodek Pogranicze, Sejny 2009) – tomu esejów (dwudziestu autorów z Polski, Litwy i Białorusi) przetłumaczonych na język litewski, białoruski i angielski. W 2011 roku został wydany album prezentujący całokształt twórczości artysty – SUMMA (Stowarzyszenie Inicjatyw Społeczno – Kulturalnych „Nad Czarną Hańczą” w Suwałkach).
Artysta został uhonorowany wieloma odznaczeniami państwowymi i nagrodami za osiągnięcia artystyczne, propagowanie kultury polskiej za granicą oraz działalność́ społeczną, min.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1999), Bundesverdienstkreuz (1999), Złotym Medalem Gloria Artis (2005), dwukrotnie nagrodą Ministra Kultury i Sztuki, nagrodą Ministra Spraw Zagranicznych, nagrodą Miasta Warszawy, nagrodą Marszałka Województwa Podlaskiego oraz tytułami: Zasłużony dla Miasta Suwałk (2001), Honorowy Obywatel Miasta Suwałk (2002), Honorowy Ambasador Kultury Podlasia (2009). W styczniu 2004 roku otrzymał honorową nagrodę̨ Złotych Kluczy Kuriera Porannego jako wyraz uznania czytelników za obywatelską postawę̨ i wieloletnią bezinteresowną pracę dla regionu i kraju.
Od 2008 roku Andrzej Strumiłło jest patronem Centrum Sztuki Współczesnej & Galerii Andrzeja Strumiłły w Suwałkach (oddziału Muzeum Okręgowego). W tym okresie w suwalskiej galerii szeroko prezentowana była twórczość i zbiory autorskie Andrzeja Strumiłły z zakresu prawie wszystkich dyscyplin, które artysta uprawia, czyli: malarstwo wielkoformatowe (min. cykle: Psalmy, EXIT, Apokalipsa, Okna, LOT, Głowa, Cykl Wileński), ponadto rysunki, gwasze, ilustracje książkowe, rzeźby, cykle fotografii (Nowy Jork, Kościuszki 7, Indie, Mongolia, Nepal, Japonia, Medytacje w Synagodze Sejneńskiej czy Autoportret – fotografie z życia).


Skarby na piaskach. Archeologia Kotliny Biebrzańskiej

wystawa przygotowana przez Muzeum Podlaskie w Białymstoku we współpracy z Biebrzańskim Parkiem Narodowym

Wystawa czynna od 9 września 2017 r.

Archeolodzy z Muzeum Podlaskiego postanowili przybliżyć dzieje terenów nadbiebrzańskich - pokazać, co ich zajmuje, rozgrzewa i porywa w codziennej pracy. Prezentowane na fotografiach zabytki pochodzą z terenu Kotliny Biebrzańskiej. Obecnie przechowywane są one w Dziale Archeologii Muzeum Podlaskiego w Białymstoku. Większość z nich pozyskano w trakcie archeologicznych badań wykopaliskowych, ale nie brakuje też znaleziska miejscowych mieszkańców, które do Muzeum trafiły dzięki ofiarności znalazców.

Kotlina Biebrzańska od najdawniejszych czasów była atrakcyjnym terenem dla osadnictwa. Bliskość rzeki stwarzała dogodne warunki do życia, zapewniała obfitość łatwo dostępnego pożywienia. Ponadto wzmacniała system obronny, dawała możliwość sprawnej komunikacji, ułatwiała handel. Nad jej brzegami powstawały i intensywnie rozwijały się osady i miasteczka.