Muzeum Podlaskie w Białymstoku
Instytucja Kultury Województwa Podlaskiego
współprowadzona przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Kalendarz wydarzeń MPB

wystawy czasowe

W POLSKĘ IDZIEMY...BIELSK PODLASKI W DWUDZIESTOLECIU MIĘDZYWOJENNYM

Wystawa eksponowana od 10 lipca do 31 grudnia 2020 r.

Bielsk Podlaski na odzyskanie niepodległości pod skrzydłami Rzeczypospolitej czekał do 1919 roku. „W Polskę idziemy… Bielsk Podlaski w okresie międzywojennym” to wystawa ukazująca kształtowanie się życia społecznego, kulturalnego i samorządowego w nowej rzeczywistości.  

Narodowe Święto Niepodległości obchodzimy 11 listopada dla upamiętnienia odzyskania niepodległości przez Polskę w 1918. Mieszkańcy niektórych części Rzeczypospolitej na upragnioną wolność musieli czekać dłużej. Do Bielska Podlaskiego zawitała ona dopiero 19 lutego 1919 roku. Jednak już wcześniej bielszczanie zaczęli organizować polskie instytucje. Zaczęła odradzać się spółdzielczość oraz szkolnictwo. Grupa polskich patriotów zorganizowała Gimnazjum, którego dyrektorem został ks. dr Bronisław Zaleski.  

„W Polskę idziemy… Bielsk Podlaski w okresie międzywojennym” to opowieść o wielokulturowym mieście, jego mieszkańcach i panujących wśród nich nastrojach. To spacer po mieście, które znalazło się w nowej rzeczywistości i opowieść o ludziach, którzy na fali entuzjazmu organizowali polskie instytucje, spółdzielczość i szkolnictwo jeszcze przed włączeniem tego terytorium do Rzeczypospolitej.  

Zachęcamy do zwiedzania z czytnikiem kodów QR, które wprowadzą Was w klimat tamtych czasów za sprawą wspomnień, fotografii, dokumentów oraz artykułów prasowych.

 

„Projekt realizowany w ramach obchodów stulecia odzyskania niepodległości oraz odbudowy polskiej państwowości” 

 

Zgoda Pełnomocnika Rządu do spraw Obchodów Stulecia Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej Jarosława Sellina na wykorzystanie identyfikacji wizualnej Programu Wieloletniego „Niepodległa” przy projekcie Muzeum Podlaskiego w Białymstoku „Wystawa pt. W Polskę idziemy- Bielsk Podlaski w okresie międzywojennym”.

 


 

MODNE MAKATKI 

Wystawa eksponowana do 31 grudnia 2020 r.

Makatki w przeszłości pełniły różne funkcje. Przede wszystkim były ozdobą kuchni. Dodatkowo stanowiły też domowy poradnik życiowych mądrości, zasad moralnych i dobrych rad: „Gdzie miłość i zgoda panuje, tam szczęście swe gniazdo buduje”, „Pan Bóg kocha taki dziatki co słuchają ojca i matki”, „Grunt to rodzinka”, Myj się zimną wodą będziesz piękną i młodą”. Współcześnie makatki przeżywają renesans. Pojawiają się nowe wzory i sentencje. Ekspozycja przygotowana została ze zbiorów bielskiego muzeum.  

Wystawie towarzyszą zajęcia „Gadki z makatki” w ramach których uczestnicy wykonają samodzielnie współczesne makatki.


 

LATA SZKOLNE ZOFII BIAŁYNICKIEJ BIRULA

Wystawa eksponowana od 25 lipca do 31 grudnia 2020 r.

Na wystawie zaprezentowane zostały zdjęcia i dokumenty dotyczące lat szkolnych jakie spędziła Pani Zofia Białynicka- Birula w Nowogródku oraz Bielsku Podlaskim w latach 1947-1948.  Całość wzbogaca kolekcja ponad 100 egzemplarzy kogutów szklanych, drewnianych, metalowych i porcelanowych zgromadzonych w trakcie licznych podróży. Fotografie, dokumenty oraz kolekcję kogutów zostały przekazane do zbiorów bielskiego muzeum przez Pana Lecha Pileckiego.

 

Niedawno w nasze ręce trafił niezwykły dar. Za sprawą Pana Lecha Pileckiego Muzeum w Bielsku Podlaskim wzbogaciło się o cenną kolekcję kogutów w postaci figurek i rzeźb zebranych przez Panią Zofię Białynicką – Birulę, która przez wiele lat była związana z naszym miastem. Co więcej otrzymaliśmy cenne zdjęcia i dokumenty Pani Zofii, która urodziła się w 1926 roku w Nowogródku, ale przez wiele lat związana była z Bielskiem Podlaskim. W jej mieszkaniu na warszawskich Bielanach, na ścianach wisiało mnóstwo zdjęć z okresu, kiedy żyła w naszym mieście. Zawsze podkreślała, że czas spędzony w szkole w Bielsku Podlaskim, to najpiękniejszy okres jej całego życia. Poniżej prezentujemy biogram – wspomnienie o Pani Zofii napisane przez Pana Lecha Pileckiego. Za dar z całego serca dziękujemy!

 

WSPOMNIENIE


ZOFIA BIAŁYNICKA – BIRULA urodziła się 4 sierpnia 1926 roku w Nowogródku (obecnie Białoruś) w zamożnej ziemiańskiej rodzinie sięgającej znaną nam historią 1793 roku, kiedy Jej Pradziadek Franciszek Osipowicz otrzymał tytuł Szambelana i równocześnie plenipotenta Wojewody Wileńskiego, Michała Hieronima Radziwiłła. Rodzicami Zofii byli: Marta Osipowicz (1889- 1967) oraz Władysław Białynicki Birula (1889-1952) posługujący się herbem rodowym Hołobok, najpierw w czasach międzywojennych, wysoki urzędnik Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych, a po wojnie komisarzem ziemskim w Powiatowym Urzędzie Ziemskim w Bielsku Podlaskim, mianowany w 1946 roku przez ówczesnego Ministra Rolnictwa, Stanisława Mikołajczyka.
Zofia Białynicka – Birula Prywatną Szkołę Powszechną ukończyła w Nowogródku zaś w Bielsku Państwowe Gimnazjum i Liceum im. T. Kościuszki. Z Bielskiem Jej Rodzina związała się na wiele lat. Tu zamieszkali Jej Rodzice, tu był ich dom i miejscowa Roszarnia, miejsce pracy, którą przez wiele lat kierował Jej Ojciec. Zofia Białynicka – Birula Prywatną Szkołę Powszechną ukończyła w Nowogródku zaś w Bielsku Państwowe Gimnazjum i Liceum im. T. Kościuszki. Z Bielskiem Jej Rodzina związała się na wiele lat.  Tu zamieszkali Jej Rodzice, tu był ich dom i miejscowa Roszarnia, miejsce pracy, którą przez wiele lat kierował Jej Ojciec. Zofia w Liceum Ogólnokształcącym w Bielsku Podlaskim, bardzo aktywnie udzielała się w życiu swojej Szkoły, a także w Drużynach Harcerskich będąc nawet Harcmistrzem w Bielsku Podlaskim.
Po ukończeniu szkoły w Bielsku Podlaskim przeniosła się do Warszawy, gdzie w 1952 roku ukończyła studia wyższe najpierw w Wyższej Szkole Higieny Psychicznej uzyskując magistra na Wydziale Psychologii Klinicznej, a później w 1958 roku drugie studia na Uniwersytecie Warszawskim uzyskując także tytuł magistra na Wydziale Pedagogiki. Ukończyła kilka kierunków studiów podyplomowych uzyskując specjalizację do pracy z osobami niepełnosprawnymi, inwalidami, a także z dziećmi specjalnej troski i przewlekle chorymi. Jej zawodową pasją, była pomoc osobom będącym w trudnych sytuacjach życiowych i wymagających specjalnej opieki. Przez wiele udzielała się w roli konsultanta psychiatrii i psychologii w wielu warszawskich, ale i na terenie całej Polski szpitalach, domach opieki, zakładach lecznictwa zamkniętego i otwartego. Jej poświęcenie i oddanie osobom potrzebującym opieki było podziwiane wśród Pracowników Służby Zdrowia.

Poza pracą zawodową, miała także mnóstwo swoich prywatnych pasji, wśród których chyba najważniejsza była Jej miłość do naszych Tatr. Jako aktywna działaczka Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Warszawie, aktywnie uczestniczyła w Klubie Górskim „Wantule”. Znała wszystkie nasze polskie Góry i one też podobno Ją doskonale znały i tolerowały. Drugą Jej pasją było podróżowanie po świecie. Poznała mnóstwo krajów całej Europy i Azji, wszędzie wzbudzając podziw znajomością kilku języków i rozległą wiedzą geograficzno-historyczną o zwiedzanych miejscach. Z tych Jej wojaży pozostało mnóstwo zdjęć i piękna, różnobarwna kolekcja prawie dwustu egzemplarzy glinianych, porcelanowych, szklanych, drewnianych i metalowych, kolorowych kogutów.
Do końca swych dni mieszkała w Warszawie, ale w Jej mieszkaniu na Bielanach, na ścianach wisiało mnóstwo zdjęć z Jej okresu życia w Bielsku Podlaskim. Zawsze podkreślała, że czas spędzony w szkole w Bielsku Podlaskim, to najpiękniejszy okres Jej całego życia. Zmarła w Białymstoku 4 czerwca 2020 roku.

Lech Pilecki